ذوات
(ذَ)
فارسی
[ویرایش]ریشهشناسی
[ویرایش]- جِ ذات.
- خداوندان، صاحبان.
- حقایق، ماهیات.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین
ذوات - [ذَ] (ع اِ) جِ ذات. تأنيث ذو. خداوندان. دارندگان. صاحبان. مالکان. دارايان: مررت بنسوهِ ذوات مال. ذوات الارحام؛ خويشان. ذوات الاذناب؛ دنباله داران. || هستیها. چيزها. حقايق. و غيره: ذوات مکرمّه. و رجوع به ذات شود.
منابع
[ویرایش]- لغتنامهٔ دهخدا