ذوالمن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(~. مَ ن ْ یا نُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت مرکب[ویرایش]

  1. از صفات خداوند به معنی دارندة نعمت‌ها.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین