ردف

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(رِ دْ)

عربی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. پیرو، تاب

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. ترک، کسی که پشت سرِ سوار می‌نشیند.
  2. هر الف و واو و یای ماقبل «روی» مانند شجاع، نفور، بغیر چنین قافیه‌ای را «مُردَف» خوانند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین