ریا

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

  • [رِیا]

Nuvola apps bookcase2.png اسم مصدر[ویرایش]

ریا

  1. خود را پاکدامن و نیکوکار نشان دادن، تظاهر کردن به پاک‌دامنی و خوبی. تزویر، ریاء.

Nuvola apps bookcase2.png مصدر لازم[ویرایش]

  1. تظاهر، دورویی.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن