پرش به محتوا

زبان بند

از ویکی‌واژه

فارسی

(~. بَ)

صفت فاعلی

اسم مرکب

زبان بندنده: نوعی افسون که به توسط آن زبان کسی را ببندند تا سخن نگوید و راه خلاف نپیماید.

منابع

فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=زبان_بند&oldid=610049»

صفت‌های فاعلی فارسی