پرش به محتوا

سوغان

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /سُغان/

مصدر فعل لازم

[ویرایش]

سوغان

  1. دویدن اسب و شتر در پی هم.

مصدر فعل متعدی

[ویرایش]
  1. دواندن اسب و ریاضت دادن او جهت شرکت در مسابقه.



ترجمه

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین