شاگرد

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(گِ)

اسم[ویرایش]

  1. کسی که نزد دیگری علم و ادب یا هنر آموزد.

شاگرد لغوی کاملا فارسی هست و از کلمه های «شاه گرد» افرادی که دور شاه جمع میشدن گرفته شده که به مرور زمان به «شاگرد» تغییر یافته است.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


آوایش[ویرایش]

[shāgerd]

اسم[ویرایش]

  1. شاگرد

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی: apprentice

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

allievo

انگلیسی
votary