شطارت

(شَ رَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. شطارة

مصدر لازم

1. شوخ و بی باک شدن.

(اِم

صفت

1. شوخی، بی باکی، چالاکی، زرنگی.
2. ترک موافقت مردمان به سبب خباثت و لئامت.

منابع

• فرهنگ لغت معین