شوکت

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(شَ کَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

شوکة (اِم

صفت[ویرایش]

  1. بزرگواری، جاه و جلال.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

  1. شوکت
  2. جاه و جلال، شکوه، هیبت، قدرت و قوت

آوایش[ویرایش]

[ʃowkæt]، /شُوکت/

ریشه‌شناسی[ویرایش]

از شوكة عربی.