شیخی

فارسی

ریشه‌ لغت

• (فارسی/عربی)

آوایش

• /شَیخِی/

حاصل مصدر

شیخی

1. پیشوایی، رهبری.
2. به پیروان یکی از علمای شیعه به نام شیخ احمد احسانی گویند.
3. (ادیان)‎: شیخیه.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن