شین

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(شَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. زشتی، عیب.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

  1. نام شانزدهمین حرف الفبای فارسی، ش.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین