پرش به محتوا

صالح

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • گیرش‌شده از بهاری: سالح

آوایش

[ویرایش]
  • /صالِح/

صفت

[ویرایش]

صالح

  1. شایسته و درستکار. نیکوکار، درخور. لای. مفردِ صالحین.

قید

[ویرایش]
  1. دارای اعتقاد و عمل درست دینی.

واژه‌های مشتق شده

[ویرایش]


ترجمه

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=صالح&oldid=900726»