صالحه

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(لِ حِ یا حَ)

عربی[ویرایش]

صالحة (اِ

فارسی[ویرایش]

  1. مؤنث صالح.
  2. زن نیکوکار.
  3. عمل نیک، حسنه.

جمع[ویرایش]

  1. صالحات.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین