صفا داشتن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(~. تَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. پاک و بی غش بودن.
  2. زنده دل بودن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین