ضاحکه

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(حِ کَ یا کِ)

عربی[ویرایش]

  1. ضاحکة

(اِ

فارسی[ویرایش]

  1. مؤنث ضاحک.

اسم[ویرایش]

  1. دندانی که وقت که خندیدن پیدا شود، یکی از چهار دندان که مابین انیاب و اضراس

استعاره[ویرایش]

جمع[ویرایش]

  1. ضواحک.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین