ضراب

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(ضَ رّ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. بسیار زننده.
  2. کسی که سکه می‌زند.
  3. نوازنده.
  4. سخن - چین.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(ض ِ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. با کسی شمشیر زدن، مضاربه کردن.
  2. برجهیدن گشن بر ماده.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین