طایع

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(یِ)

عربی[ویرایش]

طائع (اِ

فارسی[ویرایش]

  1. فرمانبردار، طبع، مطی

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. خواهان، راغب.

جمع[ویرایش]

  1. طایعین.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین