طنز

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(طَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. ریشخند کردن، مسخره کردن.
  2. طعنه زدن.

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. طعنه.

اسم[ویرایش]

  1. ناز و کرشمه.
  2. عملی که جنبه‌های نادرست یا ناروای پدیده‌ای را مورد مسخره قرار می‌دهد و هدف آن اصلاح

استعاره[ویرایش]

(اعم از شعر، نثر و نمایش)

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

satira

ironia

اسم[ویرایش]

umorismo

انگلیسی
scoff