ظاهربین

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت فاعلی[ویرایش]

  1. آن که فقط به ظواهر امر توجه دارد، آن که قادر به دقت در عمق مسایل نیست.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین