عقب افتاده

(~. اُ دِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

صفت مفعولی

1. کسی که در انجام کار یا کسب دانش از دیگران عقب تر باشد.
2. ناقص، معلول.

منابع

• فرهنگ لغت معین