علک خا

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(~.)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت فاعلی[ویرایش]

  1. کسی که علک می‌جَوَد.
  2. کنایه از: بیهوده گو.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین