عمرست
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- بهاری
آوایش
[ویرایش]- /عُمَر/سَت/
اسم مرکب
[ویرایش]
عمرست
- یک نام تمدنی جغرافیایی کهن و نامحدود منسوب به پیروان عُمَر «ع» که در علهست محدود میگشته است.
- به زبان بهاری یعنی سنّی مذهب که شکل درست صرف عِمَرسد است و پسوند آن به معنی همان سد یا مرز فارسی میباشد.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ شمس