غارتگر

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(~. گَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت فاعلی[ویرایش]

  1. کسی که مال مردم را به تاراج برد.
  2. راهزن، دزد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
spoilsman