پرش به محتوا

غدنگ

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • ایرانی

آوایش

[ویرایش]
  • /غَدَنگ/

صفت

[ویرایش]

غدنگ (قدیم)

  1. احمق، نادان، نادان کُند ذهن. بد شکل، بد اندام‌.
    همه چون غول بیابان همه چون مار صلیب/ همه بومره به خوی و همه چون کاکی غدنگ. «قریع‌الدهر»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین