غرور
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- گیرششده از بهاری: غُرور
آوایش
[ویرایش]- /غُرور/
اسم
[ویرایش]
غرور
- احساس سربلندی و مسرت که به سبب موفقیت در شخص پدید میآید.
- خود بینی و تکبر، نخوت. به خود بالیدن. فریفتگی.
- (قدیم): مکر و فریب. فریب دادن.
- (قدیم): فریب خوردگی.
استعاره
[ویرایش]
- غرور ملی: احساس سربلندی و افتخار نسبت به فرهنگ و تواناییهای ملت خویش.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین