غزل

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(غَ زْ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. ریسیدن.
  1. رشته، ریسمان.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(غَ زَ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. عشق بازی کردن.
  2. حکایت کردن از عشق به زنان.

اسم[ویرایش]

  1. شعری مرکب از چند بیت که دارای یک وزن بوده و آخر مصراع اول با آخر مصراع‌های دوم هم قافیه باشد. ؛~ خداحافظی را خواندن کنایه از: مردن، از دنیا رفتن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
sonnet