غلط انداز

(~. اَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

صفت فاعلی

1. آن چه که دیگران را به اشتباه بیندازد، دارای ظاهر آراسته و پرهیمنه ولی توخالی.

صفت مفعولی

1. تیری که به نشانه نرسد.

منابع

• فرهنگ لغت معین