غلق

فارسی

گونه‌های دیگر نوشتاری

• قلق

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /غَلِق/

اسم

غَلَق (قدیم)‎

1. کلونِ در. چوبی که بدان در را ببندند.

   چون کلید سخنم در غلق کام شکست/ بر درِ بستهٔ امّید چه پایید همه؟ «خاقانی شروانی»

صفت

غَلِق

1. سخن دشوار و مشکل.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین