غله
ظاهر
فارسی
[ویرایش]گونههای دیگر نوشتاری
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- گیرششده از بهاری: غلله
آوایش
[ویرایش]- /غَلِه/
اسم
[ویرایش]غَلِه
- (قدیم): اضطراب، بیقرار.
اسم مصدر
[ویرایش]غَلّه
- دانه حاصل از گیاهان خانواده گندمیان مانند گندم، جِو، برنج و ذرت که مصرف خوراکی دارد. مفردِ غلات.
- درآمد حاصل از کرایه یا فروش زراعد.
- واژه استقلال ریشه این واژه قل است که با قله یا کله و کلاه هم خانواده است یعنی این واژه ریشه ایرانی دارد که عربی نما شده است ، دست کم هفتاد درصد واژه های عربی ، ریشه ایرانی دارند .
اسم مرکب
[ویرایش]غُلَّة
- شاماکچه که زیر زره پوشند؛ شعاری که زیر لباس پوشند.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن