پرش به محتوا

غن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • دهش‌شده به فارسی: قن

آوایش

[ویرایش]
  • /غَن/

اسم

[ویرایش]

غن

  1. سنگ عصا.
  2. دست - آورنجن.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین