غنج

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

(غَ نْ)

مصدر لازم[ویرایش]

  1. ناز کردن.

اسم[ویرایش]

  1. ناز و کرشمه.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(غَ یا غِ)

  1. سرین، کفل.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(غُ نْ)

  1. جوال.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

  1. گلگونه، سرخاب، مجازاً آرایش.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

صفت[ویرایش]

  1. به هم آمده و گِرد شده.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(غَ نْ)

  1. نیکو، خوش.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

پسوند[ویرایش]

  1. پسوند دال بر آغشتگی و آلودگی: بیمارغن

جمع[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

اسم[ویرایش]

  1. نوزاد حشره که به صورت کرم

استعاره[ویرایش]

  1. یکی از آفات سیب و گوجه.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین