فال

فارسی

ریشه لغت

• گیرش‌شده از بهاری: فٰال

آوایش

• /فال

اسم

فال

1. پیش بینی، پیش گویی. بخت، طال.
2. هرچیزی که با آن فال بگیرند.
3. قسمت‌های مساوی از یک چیز، مانند برش‌های یک اندازه از خربزه، گردو و مانند آنها. بخش کوچک از یک چیز.

استعاره

1. هم فال و تماشا کنایه از: هم کار و هم سرگرمی.

---

منابع

• فرهنگ لغت معین