فتق

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(فَ تْ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. شکافتن.
  2. گشودن، حل کردن.

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. گشادگی.

اسم[ویرایش]

  1. هر جای گشاده و فراخ.
  2. غری، بیماری ورم بیضه.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
truss