فخار

(فَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر لازم

1. نازیدن، بالیدن.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(فَ خّ)

ریشه‌شناسی

• عربی

صفت

1. بسیار فخر کننده.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(~.)

ریشه‌شناسی

• عربی

اسم

1. سفال، گل خشک.
2. سبو.
3. در فارسی به معنای کوزه گر.

منابع

• فرهنگ لغت معین