فرناس

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(فَ)

صفت[ویرایش]

  1. غافل، نادان.
  2. خواب آلود.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(فِ)

اسم[ویرایش]

  1. مهتر روستاییان.
  2. شیر ستبر گردن و دلیر.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین