فزرت

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /فِزِرت/

اسم

فزرت

1. (عامیانه): زِرْت ؛ رمق، توانایی.

مثال

1. فزرت كسی قمصور شدن:سخت عاجز و ناتوان شدن، از پا درآمدن.
2. فزرتش قمصور شد: بکلی منکوب و مغلوب شد. (از فرهنگ فارسی معین )

واژه‌های مشتق شده

• فزرتی
• آیزرت