فشل

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(فَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. مرد بددل و ترسنده و سست.
  2. روستای فشل

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(فِ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. پردة هود

جمع[ویرایش]

  1. فرشی که زنان بر آن نشینند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(فَ ش)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. کاهل، ترسو.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(فَ شَ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. کاهلی، سستی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین