فقاهت

(فَ هَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. فقاهة

مصدر لازم

1. دانا شدن، عالم گشتن.
2. فقیه شدن، فقیه بودن.

منابع

• فرهنگ لغت معین