فقه

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(فِ قْ)

عربی[ویرایش]

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. دانستن، دریافتن.
  2. فقیه بودن.

اسم[ویرایش]

  1. مجموع احکام عملی شر

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
jurisprudence