فنا

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(فَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. فناء

مصدر لازم[ویرایش]

  1. نیست شدن، نابود شدن.

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. نیستی، نابودی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(فِ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. فناء

اسم[ویرایش]

  1. پیش سرای که فراخ و گشاده باشد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
perdition