فنار

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(فَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. چراغی که از اطراف محفوظ باشد؛ چراغ بادی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین