قارون

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

طبق روایات، یکی از افراد بنی اسراییل (بعضی او را پسرعم حضرت موسی می‌دانند).

  1. وی جاه طلب و بخیل و حسود بود و همواره کار بنی اسراییل را آشفته و بی سامان می‌کرد. وی دارای ثروتی فراوان بود.

صفت[ویرایش]

(کن.)

  1. کسی که دارای مال فراوان باشد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین