قال

فارسی

ریشه لغت

• گیرش‌شده از بهاری: غال

آوایش

• /قال/

اسم مصدر

قال

1. (گفتگو)‎: بحث و گفتگو، حرف، سخن، گفتار.
2. (گفتگو)‎: سر و صدا، شلوغی و هیاهو،
3. (تصوف)‎: مباحثه در علوم ظاهری مانند فقه و حدیث، نقابل حال.

استعاره

1. قال و قول گفتن: هیاهو، قال و قیل.
2. قال و قیل: هیاهو، سرو صدا.
3. قال و مقال: گفتگو، همهمه.
4. قال چیزی را کندن: کنایه از: تمام کردن، به پایان رساندن.
5. قال گذاشتن: بیهوده منتظر گذاشتن.

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین