قرابت
فارسی
[ویرایش]گونههای دیگر نوشتاری
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- عربی
آوایش
[ویرایش]- /قَرابَت/
اسم مصدر
[ویرایش]
قرابت
- خویشاوندی، خویشی، نزدیکی. وابستگی. قرابة.
- خشایارشا از این گفتار عموی خود در خشم شد، ولی او را بواسطه قرابتی که داشت مجازات نکرد. «مجتبی مینوی»
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین