قطب

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(قُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. ملاک و مدار چیزی.
  2. بزرگ و مهتر قوم.
  3. هر یک از طرفین محور کرة زمین که آن‌ها را قطب شمال و قطب جنوب می‌گویند.
  4. جزء رسانای یک دستگاه که جریان برق از آن خارج یا به آن وارد می‌شود.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

polo

انگلیسی
pole