ققنوس

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(قُ)

اسم[ویرایش]

  1. ققنس:مرغی است افسانه‌ای که منقارش سوراخ‌های فراوان دارد و آوازهای عجیب درمی آورد. هزار سال عمر می‌کند و چون مرگش فرا رسد هیزم بسیار جمع می‌کند و بر بالای آن می‌نشیند و آن قدر بال می‌زند تا هیزم آتش بگیرد و بسوزد و از خاکسترش ققنوس جدیدی به وجود می‌آید.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین