پرش به محتوا

قلا

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

۱ (سیوندی): کلاغ

۲ (لری): مخفف محاوره‌ای قِلاع (قلعه‌ها)

دو جای سرود دایه‌دایه هست:

.دِقَلا کِردِه و در شمشیر و دستش

چی طلا برق می‌زنه لُقوم اَسوِش

سوار از قلعه‌ها(قلاع) بیرون‌کرده یعنی بیرون‌رفته و شمشیر دستشه و لگام اسبش مثل طلا برق می‌زنه.

قِلایانِه وَگِردید چینَه وِ چینه

لَشَکَمِه وِردارید کافر نَوینَه


قلا مخفف محاوره‌ای قلاع یعنی قلعه‌ها ولی در غلط مصطلح محاوره‌ای جمع مضاعف خورده شده قلایان: قلعه‌هارو دیوار به دیوار بگردید و جسدمو جوری بردارید که دشمن نبینه. انگار در کوههای ایلام هم قلعه زیاد داشتند مثل فلک‌الافلاک.

منابع

[ویرایش]
  • دائرةالمعارف جاوید