قلا
فارسی
[ویرایش]ریشهشناسی
[ویرایش]آوایش
[ویرایش]- /قلا/
اسم
[ویرایش]قلا
- سیوندی: کلاغ
- لری: مخفف محاورهای قلاع یا (قلعهها).
- دو جای سرود دایهدایه هست: دِقَلا کِردِه و در شمشیر و دستش چی طلا برق میزنه لُقوم اَسوِش
- سوار از قلعهها (قلاع) بیرونکرده یعنی بیرونرفته و شمشیر دستشه و لگام اسبش مثل طلا برق میزنه. قِلایانِه وَگِردید چینَه وِ چینه/ لَشَکَمِه وِردارید کافر نَوینَه
- قلا مخفف محاورهای قلاع یعنی قلعهها ولی در غلط مصطلح محاورهای جمع مضاعف خورده شده قلایان: قلعههارو دیوار به دیوار بگردید و جسدمو جوری بردارید که دشمن نبینه. انگار در کوههای ایلام هم قلعه زیاد داشتند مثل فلکالافلاک.