قوطی

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /قوطِی/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

قوطی

  1. ظرفی برای نگه داری یا حمل چیزی به شکل هندسی منظم با ته مسطح.
  2. جعبه، به ویژه جعبه کوچک.

Ambox notice.png مثال[ویرایش]

  1. توی جعبه هیچ عطاری پیدا نشدن. بسیار عجیب و غیرمنتظره بودن. قارقهَ سوته » شیر کلاغ.

زبان دیگر[ویرایش]

  • بهاری

قوطه

  1. ظرف توخالی فلزی یا انواع دیگر معمولا با درب. تاقادان.
    قوطه بُش‌دهِ.
    قوطی خالی است.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین