پرش به محتوا

قوطی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /قوطِی/

اسم

[ویرایش]

قوطی

  1. ظرفی برای نگه داری یا حمل چیزی به شکل هندسی منظم با ته مسطح.
  2. جعبه، به ویژه جعبه کوچک.

مثال

[ویرایش]
  1. توی جعبه هیچ عطاری پیدا نشدن. بسیار عجیب و غیرمنتظره بودن. قارقهَ سوته » شیر کلاغ.

زبان دیگر

[ویرایش]
  • بهاری

قوطه

  1. ظرف توخالی فلزی یا انواع دیگر معمولا با درب. تاقادان.
    قوطه بُش‌دهِ.
    قوطی خالی است.

––––

برگردان‌ها

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین