پرش به محتوا

قیق

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /قَیق/

اسم صوت

[ویرایش]

قیق

  1. فریاد و آواز بلند. صدای بلند مرغ و خروس.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ شمس

زبان دیگر

[ویرایش]
پشگل بُز یا گوسفند
  • بهاری

آوایش

[ویرایش]
  • /قَی‌ق/


اسم

[ویرایش]

قیق

  1. مترادف پشگل زبان فارسی، که در دنیای قدیم بسیار اهمیت داشته است و هیمه زمستان‌های سرد را تشکیل می‌داده است.
    ظاهراً کلمه دقیق و حتی دقیقه به سبب ظرافت و مهندسی که قَیق داشته از آن اقتباس شده است.