لات
ظاهر
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /لات/
اسم
[ویرایش]لات (عامیانه)
- گِل نرم و بدون شن و ماسه که آن را سیل یا رودخانه آوَرَد.
صفت
[ویرایش]- بیسروپا، بیاصل و نسب، ولگرد.
- فقیر، بیچیز.آسمان جل، عور و بیسر و سامان.
- آدم ژنده پوش. (عامیانه افغانستان)
- شخص دست و دل باز. (عامیانه ایران)
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین